//////

Wiadomości

Wiadomości

IDEA CZYSTEJ KREACJI

Z jednej strony – idea czystej krea­cji (dzieło filmowe jako przejaw twórczej autoekspresji), niczym nie skrępowana swoboda inscenizacji, zacieranie granic czasoprzestrzeni poprzez stapianie w jednolitą całość zdarzeń onirycznych i realnych, tasowanie i nakładanie na siebie planów introspektywnych, ekstraspektywnych, retro­spektywnych i futurospektywnych. Z drugiej – przeciwnie – i d e.a czy­stej reprodukcji, najdalej posunięta asceza inscenizacji i rygor ścisłego przestrzegania czasoprzestrzennego statusu realnych zdarzeń filmowanych zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem, etc.Nie chodzi, wbrew pozorom, o niewytłumaczalny paradoks.  Owe wewnętrznie sprzeczne dążenia dopełniają się w granicach tego samego modelu kina autor­skiego lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. 


Categorised as: Autor jako problem poetyki filmu


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

error: Content is protected !!